که با رقصهای عاشقانه
از اسمان به زمین پایین می ایند
چقدر زیباست این منظره
که برفهای سفید پوش
بر شونه های رهگذران
در جاده ها می نشیند
ان رهگذرانی که از وطن خود دورند و
در هزاران خیال اینده ای روشن
به روشنی و سفیدی برف می نگرند
چقدر دل نشین است تمام درختان از برف پوشیده و زمین سفید
من هم مانند یک رهگذر در غربت
موهای سفید جاده های این شهر غربت را با پاهای خسته ام شانه می کنم
نرمی صدای برف زیر پاهام ، موزیکی دل نشین به بی صدایی این شب خاموش بخشیده است
تنها از دور رهگذرانی را می بینی
که مانند من در تنهایی و دور از یار و دیارشان ، به قدم زدن در جاده های خلوه ت پناه می اورند و
غمهای دلشان را به باد ارمی شب می سپارند
.jpg)